Binnenkijken: Delft

Monique Poolmans en Hedser van der Werff kochten en verbouwden een oude kapperszaak in Delft.

Monique: Toen ik zwanger was, zagen we dit kinderbedje in Kopenhagen. Uiteindelijk heb ik het hier in Nederland gekocht. Het is van het Scandinavische merk Sebra. Het vloerkleedje is van designmerk HAY.’ Beeld Henny van Belkom 

Wie? Monique Poolmans (42), Hedser van der Werff (42), dochter Janne (3) en zoontje Klaas (2 maanden).
Wat doen ze? Zij is modeontwerper, hij is business-analist.
Waar? Een rijtjeshuis uit 1925 in Delft.

Beeld Henny van Belkom

Beneden hebben jullie, heel ouderwets, een voor- en achterhuis.

Poolmans: ‘Het voorste deel is altijd een kapperszaak geweest, al sinds de eerste bewoners. De klanten waren arbeiders van een gistfabriek hier in de buurt. In het achterhuis woonde de kapper met tien kinderen. Dat moet krap zijn geweest, het huis is 100 vierkante meter, inclusief oude kapsalon.’

Wat hebben jullie veranderd?

‘De winkelruimte werd onze eetkamer, daar hebben we niets aan veranderd. Ook de granito winkelvloer is origineel. De keuken is verbouwd en boven hebben we alles gesloopt en een nieuwe kamerindeling gemaakt. Centrale verwarming en badkamer ontbraken, dus die hebben we aangelegd.’

Hoe lang hebben jullie verbouwd?

‘We hebben zes maanden geklust met handige vrienden en schoonouders. Doordat we het kochten als opknaphuis, was het betaalbaar voor een huis met tuin in de stad.’

Waarom vielen jullie voor dit huis?

‘We wilden geen standaardindeling. De kapperszaak maakt dit huis uniek. We hebben geen hal, dus je komt binnen in de eetkamer. We waren verliefd op de originele details: de oude paneeldeurtjes, de houten trap, het etalageraam… En we wonen aan het monumentale Agnetapark, dat tegen het stadscentrum ligt. Ons etalageraam geeft mooi uitzicht op een van de toegangspoorten met lantaarns die ’s avonds aan gaan.’

Jullie inrichting is lekker speels.

‘Ik mix tweedehandsvondsten van rommelmarkten met nieuwe ontwerpen en probeer kleur in huis te brengen. Voor kinderen moet een huis ook leuk zijn. Van origine ben ik productontwerper, ik let op materialen.’

Wordt het niet te klein als de kinderen opgroeien?

‘Het was een gepuzzel met de indeling, maar gelukkig voelt het helemaal niet klein. Het is wel knus. Voor de deur hebben we twee grote vijvers en met tien minuten lopen staan we op de grachten in het centrum. Wonen aan een park geeft een buitengevoel in de stad.’